Bitkilerin güneş ışığını kullanarak suyu kimyasal yakıta çevirdiği doğal süreci taklit etmeyi başaran araştırmacılar ucuz ve çevreci yakıtlara bir adım daha yaklaştı.
MIT’ de görev yapan bir grup araştırmacı laboratuar ortamında modifiye ettikleri virüsler sayesinde başarıya ulaştı. Suyu hidrojen ve oksijen moleküllerine ayırabilen virüsler aynı bitkilerde olduğu gibi gün ışığından faydalanıyorlar. Bir araca ya da yapıya uygulandığında hidrojen yakıt deposu kullanarak elektrik ya da ısı üretmek imkanı sağlayan buluşun gelecek nesillerin potansiyel enerji sorununu çözebileceği iddia ediliyor.
Daha önce kullanılan güneş panelleri ile suyu ayrıştırma işlemini çok öteye taşıdıklarını belirten araştırmacılar birçok basamağı atlayarak süreci kısalttıklarını ve maliyeti düşürdüklerini belirttiler. Biyoloji mühendisi Prof. Angela Belcher liderliğinde çalışan takım m13 kod adlı zararsız virüs tipini iridyum oksit ve çinko porfirin kullanarak ayrıştırıcı bir cihaza çevirdi. Sürecin devamına verimliliğini kaybeden virüsleri forma sokmak için bir basamak daha ekleyen takım mikrojel matrix sayesinde sürekli verimlilik elde etmeyi başardı.
İtalyan enerji firması Eni tarafından finanse edilen araştırmanın ticari hale gelmesi durumunda solar panellerden elektrik üretimi, fosil yakıtların yanmasıyla elden edilen itme gücü gibi enerji üretim çeşitlerinin yerini alması muhtemel görünüyor.
