Exxon Mobil yazın başlarında Synthetic Genomics ile yosun bazlı bioyakıt üretimi için ortak çalışmalara başladığını duyurmuştu. Projeye 600 milyon dolar yatırım fonu ayıran firma yosun bazlı yakıtın büyük miktarlarda üretilebilmesi için hala 5-10 yıl zaman gerektiğini açıkladı.
Mısır, ay çiçeği, soya filizi, kanola gibi geleneksel bioyağ üretim bitkilerine oranla daha az alan isteyen yosuna yapılan genetik müdahele ile ihtiva ettiği yağ oranı %40 seviyesine çıkartılmış. Tabi yosundan yağ toplanması sırasında çeşitli zorlular da yok değil. Kurutulma işlemi sırasında geniş bir alana serilmesi gereken yosun doğal yollarla kurutuluyor. İşlemi hızlandırmak için ısıtma yada vakumlama işlemine tabi tutulursa hem enerji değeri düşüyor hem de üretim maliyetleri artıyor.



Ulusal Yenilenebilir Enerji Laboratuvarın(NREL)’da görevli Dr. Eric Jarvis’ e göre yosundan elde edilen yağ doğrudan bioyakıt olarak da kullanılabilir ancak kullanılacak motorda bir takım modifiyler yapılması lazım. Bu tip modifiye motorlar günümüzde hobi amaçlı kullanılsa da kimse bunu ticari boyuta taşımak istemiyor.

Kanıtlanmış bir potansiyele sahip olsa da yosun bazlı bioyakıtların maliyeti konunun bir sonraki aşamaya  taşınması karşısındaki en büyük engel. Bioyakıtlar günümüzde petrokimyasal yakıtlarla mücadele edip pazarda yer kazanmaya çalışsa da, petrokimyasal yakıtların tüm dünyada yaygın olması bu mücadeleyi imkansız hale getiriyor. 2007 yılında yosun bazlı bioyakıtların ekonomik boyutu hakkındaki bir araştırmaya göre, bu yakıtların pazarda rekabetçi bir konuma gelmeleri için üretim maliyetleinin beş kat düşürülmesi gerekmekte.

Konunun bir başka boyutu ise petrokimyasal yakıtların çevreye verdiği zararlar. Küresel ısınma ve iklim değişikliğinin önüne geçilemez ise, yüksek üretim maliyetlerine rağmen yenilenebilir yosun bazlı bioyakıtlara yönelmemiz kaçınılmaz.